Kirish: pedagogik taโlim taraqqiyotida maktabgacha tarbiya gโoyalarining rivoji muhim ahamiyat kasb etadi. Ayniqsa, XIX asr oxiri va XX asr boshlarida bu yoโnalish tubdan oโzgarib, bolalar tarbiyasiga yangicha yondashuvlar shakllandi. Ushbu davrda bolani mustaqil shaxs sifatida koโrish, uning tabiiy rivojlanishini qoโllab-quvvatlash va oโyin faoliyatining ahamiyatini tan olish asosiy gโoyalardan biri boโldi. Mazkur maqolaning maqsadi โ shu davrdagi maktabgacha taโlim gโoyalarining rivojlanishini tahlil qilishdir. Maqsad: XIX asr oxiri va XX asr boshlarida maktabgacha taโlim gโoyalarining rivojlanishini tahlil qilish va ularning pedagogik ahamiyatini ochib berish. Materiallar va metodlar: tadqiqot davomida tarixiy-pedagogik tahlil, taqqoslash va umumlashtirish metodlaridan foydalanildi. XIX asr oxiri va XX asr boshlariga oid ilmiy manbalar, pedagogik qarashlar hamda ilgโor tajribalar oโrganildi. Shuningdek, turli pedagog olimlarning maktabgacha taโlimga oid qarashlari solishtirildi. Natijalar va muhokama: tadqiqot natijalari shuni koโrsatdiki, mazkur davrda maktabgacha tarbiya tizimi shakllanish jarayonini boshdan kechirgan. Bolaning shaxs sifatida rivojlanishiga eโtibor kuchaydi, oโyin orqali oโqitish metodlari keng qoโllanila boshlandi. Tarbiya jarayonida erkinlik, ijodkorlik va individual yondashuv muhim omil sifatida qaraldi. Shuningdek, maktabgacha taโlim muassasalari soni ortib, ularning faoliyati tizimli ravishda yoโlga qoโyildi. Natijalar shuni koโrsatadiki, XIX asr oxiri va XX asr boshlarida shakllangan pedagogik gโoyalar bugungi zamonaviy maktabgacha taโlim tizimining asosini tashkil etadi. Bolaning erkin rivojlanishi, oโyin asosida oโqitish va individual yondashuv kabi tamoyillar hozirgi kunda ham dolzarbligicha qolmoqda. Shu bois, tarixiy tajribani oโrganish va uni zamonaviy sharoitga moslashtirish muhim hisoblanadi. Xulosa: XIX asr oxiri va XX asr boshlarida maktabgacha taโlim gโoyalarining rivoji pedagogik taโlim taraqqiyotida muhim bosqich boโlib, bolalar tarbiyasida innovatsion yondashuvlarni shakllantirishga xizmat qildi.
Introduction: the development of preschool education ideas plays a crucial role in the evolution of pedagogical education. Particularly, in the late 19th and early 20th centuries, this field underwent significant transformation, leading to new approaches to child upbringing. During this period, the child began to be viewed as an independent individual, with emphasis on natural development and the importance of play-based learning. The purpose of this article is to analyze the development of preschool education ideas during this historical period. Aim: to analyze the content and components of communicative competence and to determine its pedagogical significance in primary education. Materials and Methods: the study employed historical-pedagogical analysis, comparative methods, and generalization. Scientific sources, pedagogical concepts, and advanced practices from the late 19th and early 20th centuries were examined. Additionally, the views of various educators on preschool education were compared. Results and Discussion: the findings indicate that during this period, the preschool education system underwent a formation stage. Greater attention was given to the childโs personal development, and play-based teaching methods became widely used. Freedom, creativity, and individual approach emerged as key factors in the educational process. Furthermore, the number of preschool institutions increased, and their activities became more systematically organized. the results demonstrate that pedagogical ideas formed in the late 19th and early 20th centuries laid the foundation for modern preschool education systems. Principles such as free development of the child, play-based learning, and individualized instruction remain relevant today. Therefore, studying historical experience and adapting it to contemporary conditions is essential. Conclusion: the development of preschool education ideas in the late 19th and early 20th centuries was a crucial stage in pedagogical progress, contributing to the formation of innovative approaches to child upbringing.