ushbu maqolada an’anaviy oʻzbek turar joy binolarini xalq amaliy bezak sanʻati turi boʻlgan naqqoshlikda bezatish yoʻllari, Buxoro maktabiga mansub qadimiy anʻanalarining hozirgi kungacha saqlanib avloddan avlodga etib kelganligi, keksa ustalarni ijodiy kompozitsiyalari va oʻgitlarini o’rganib innovatsion yondashuv asosida ularni uyg’unlashtirib amalda qoʻllash, shu bilan birga yosh naqqoshlarni kompozitsion tafakkurlarini rivojlantirish haqida soʻz yuritiladi. Insoniyat qadim zamonlardan goʻzallikka intilib, oʻzi yashab turgan maskanlariga, devoru toshlarga ov jarayonlari jang-u jadallar, bazmlar, tantanali marosimlarni aks ettirganlar. Ota-bobolarimiz qadimiy obidalarni nafis naqshlar bilan bezar ekanlar, zavq olish bilan bir qatorda ular orqali oʻz orzu-umidlarini, muhabbatlarini, tilaklarini kuylaganlar.
в данной статье рассматриваются способы украшения традиционных узбекских жилых построек росписью, которая является видом народного декоративного искусства. Освещаются древние традиции бухарской школы, сохраняющиеся из поколения в поколение. Изучение творческих композиций и учений старых мастеров, а также их применение на практике на основе новаторского подхода обсуждается одновременно с развитием композиционного мышления молодых художников. Человечество с незапамятных времен жаждало красоты, охотилось за своими жилищами, за стенами которых велись бои-в них отражались Джады, вечеринки, торжественные обряды.