Kirish: Erkin Vohidov zamonaviy o‘zbek adabiyotining yirik vakillaridan biri bo‘lib, uning she’riyat haqidagi mulohazalari ijodiy amaliyot va nazariy qarashlarni uyg‘unlashtiradi. uning fikrlari she’riyatni ijodiy jarayon va madaniy hodisa sifatida talqin etadi. Maqsad: Erkin Vohidovning she’riyat haqidagi adabiy va nazariy qarashlarini tahlil qilish, yaxshi va yomon she’rni baholash mezonlarini ko‘rsatish hamda shoirning ijodkor sifatidagi rolini yoritish. Materiallar va metodlar: adabiy-tanqidiy tahlil, matn izohi va Vohidovning maqola, nutq va she’rlaridagi nazariy qarashlarni qiyosiy o‘rganish metodlari qo‘llanildi. misollar orqali uning nazariy pozitsiyalari ko‘rsatildi. Natijalar va muhokama: tadqiqot natijalari Vohidov she’riyatning ma’naviy va estetik jihatlariga katta e’tibor berganini ko‘rsatdi. u iste’dod va ijodkorlikni shoirning asosiy sifati deb bilgan. chin she’r chuqur fikr va badiiy mahoratni aks ettirsa, yuzaki she’r madaniy va intellektual qiymatdan mahrum bo‘lishini ta’kidlagan. uning adabiy-tanqidiy qarashlari ijodiy sezgi va nazariy qat’iyat uyg‘unligini namoyon etadi. Xulosa: Erkin Vohidovning she’riyat haqidagi mulohazalari o‘zbek adabiy tanqidini ijodiy amaliyot va nazariy tahlil bilan boyitadi. uning qarashlari she’riyatni madaniy, estetik va intellektual hodisa sifatida anglashga hissa qo‘shadi va shoirning ijodkor hamda tafakkur egasi sifatidagi rolini mustahkamlaydi.
Introduction: Erkin Vahidov is one of the most prominent representatives of modern Uzbek literature, whose reflections on poetry combine artistic practice with theoretical insight. his views reveal the essence of poetry as both a creative act and a cultural phenomenon. Purpose: to analyze Erkin Vahidov’s literary and theoretical perspectives on poetry, highlighting his criteria for evaluating good and bad poetry, and his understanding of the poet’s role as a creator. Materials and Methods: the study applies literary-critical analysis, textual interpretation, and comparative examination of Vahidov’s essays, speeches, and poetic works. examples are used to illustrate his theoretical positions. Results and Discussion: findings show that Vahidov emphasized the spiritual and aesthetic dimensions of poetry, considering talent and creativity as essential qualities of the poet. he distinguished between genuine poetry, which reflects deep thought and artistic mastery, and superficial verse, which lacks cultural and intellectual value. his literary criticism demonstrates a balance between artistic intuition and theoretical rigor. Conclusion: Erkin Vahidov’s reflections on poetry enrich Uzbek literary criticism by combining artistic practice with theoretical analysis. his views contribute to the understanding of poetry as a cultural, aesthetic, and intellectual phenomenon, reinforcing the role of the poet as both creator and thinker.