Kirish: taom va ichimlik nomlari faqat leksik birlik emas, balki xalqning kundalik hayoti va an’analarini aks ettiruvchi madaniy belgilar hisoblanadi. Muhokamat ul-lug‘atayn asarida Navoiy bu nomlar orqali o‘zbek tilining boy madaniy merosini ko‘rsatadi. Maqsad: Navoiy asaridagi taom va ichimlik nomlarining semantik va etimologik xususiyatlarini tahlil qilish hamda ularning zamonaviy o‘zbek adabiy tilidagi o‘zgarishini ko‘rsatish. Materiallar va metodlar: lingvomadaniy tahlil, semantik izoh va etimologik qiyoslash metodlari qo‘llanildi. Muhokamat ul-lug‘atayndagi misollar zamonaviy ekvivalentlari bilan solishtirilib, leksik va fonetik o‘zgarishlar aniqlandi. Natijalar va muhokama: tadqiqot natijalari ko‘plab taom va ichimlik nomlari madaniy ahamiyatini saqlab qolganini, biroq fonetik moslashuv yoki semantik siljishlarga uchraganini ko‘rsatdi. ayrim nomlar arxaizm yoki tarixiylik sifatida, boshqalari esa zamonaviy neologizm sifatida namoyon bo‘ladi. bu til va madaniyatning dinamik aloqasini tasdiqlaydi. Xulosa: Navoiy asaridagi taom va ichimlik nomlari lingvomadaniy birlik sifatida muhim ahamiyatga ega. ularning tahlili o‘zbek madaniy o‘zligining tarixiy realliklar va zamonaviy til amaliyoti orqali uzluksizligini ko‘rsatadi.
Introduction: food and drink names are not only lexical units but also cultural markers that reflect the everyday life and traditions of a society. in Muhokamat ul-lughatain, Alisher Navoi uses such names to demonstrate the richness of the Uzbek linguistic and cultural heritage. Purpose: to analyze the semantic and etymological features of food and drink names in Navoi’s work, and to explore their transformation in the modern Uzbek literary language. Materials and Methods: the study applies linguocultural analysis, semantic interpretation, and etymological comparison. examples from Muhokamat ul-lughatain are compared with their modern equivalents to trace lexical and phonetic changes. Results and Discussion: findings show that many food and drink names have preserved their cultural significance while undergoing phonetic adaptation or semantic shifts. some names function as archaisms or historicisms, while others have evolved into neologisms in modern usage. this demonstrates the dynamic relationship between language and culture. Conclusion: the study confirms that food and drink names in Navoi’s work are valuable linguocultural units. their analysis reveals the continuity and transformation of Uzbek cultural identity through language, linking historical realities with modern linguistic practice.