KIRISH: erta yoshdagi bolalarda kommunikativ ko‘nikmalarni shakllantirishning pedagogik asoslari ilmiy-nazariy jihatdan tahlil qilingan. Tadqiqotda kommunikativ ko‘nikmalar tushunchasi, uning bolalar shaxsiy rivojidagi o‘rni va ahamiyati ochib beriladi. Erta yosh davrida nutq, muloqot, ijtimoiy moslashuv va emotsional rivojlanishning o‘zaro bog‘liqligi asoslab berilgan. Shuningdek, maktabgacha ta’lim jarayonida bolalarda muloqot madaniyatini rivojlantirishga xizmat qiluvchi pedagogik shart-sharoitlar, metod va usullar, o‘yin faoliyatining imkoniyatlari yoritilgan. Maqolada tarbiyachining kommunikativ faoliyatni tashkil etishdagi roli, bolalar bilan samarali muloqotni yo‘lga qo‘yish omillari va zamonaviy pedagogik yondashuvlar tahlil qilingan MAQSAD: mazkur tadqiqotning asosiy maqsadi – erta yoshdagi bolalarda kommunikativ ko‘nikmalarni shakllantirishning pedagogik asoslarini aniqlash, ularning rivojlanish mexanizmlarini ilmiy jihatdan asoslash hamda samarali metod va vositalarni ishlab chiqishdan iborat. Shuningdek, quyidagi vazifalar ko‘zda tutiladi: Maktabgacha yoshdagi bolalarda muloqot ko‘nikmalarining psixologik-pedagogik xususiyatlarini o‘rganish; Kommunikativ kompetensiyani rivojlantirishga ta’sir etuvchi omillarni aniqlash; Ta’lim-tarbiya jarayonida interfaol metodlar va o‘yin texnologiyalarining samaradorligini asoslash MATERIALLAR VA METODLAR: erta yoshdagi bolalarda kommunikativ ko‘nikmalarni shakllantirishda rolli o‘yinlar, didaktik o‘yinlar, suhbat metodlari, dramatizatsiya, ertak terapiyasi, musiqiy va harakatli o‘yinlardan samarali foydalanildi. Ushbu metodlar bolalarning nutqiy faolligini oshirish, lug‘at boyligini kengaytirish va ijtimoiy muloqot madaniyatini rivojlantirishga xizmat qiladi. Tadqiqot jarayonida quyidagi material va metodlardan foydalanildi. Maktabgacha ta’lim pedagogikasi va bolalar psixologiyasi bo‘yicha ilmiy adabiyotlar; Davlat maktabgacha ta’lim standartlari va dasturlari; Ilmiy maqolalar, metodik qo‘llanmalar hamda ilg‘or pedagogik tajribalar. Erta yoshdagi bolalarda kommunikativ ko‘nikmalarni shakllantirishning pedagogik asoslarida nazariy tahlil va umumlashtirish, pedagogik kuzatish, suhbat va savol-javob; o‘yin faoliyatini tahlil qilish, taqqoslash va tajriba-sinov ishlari metodlaridan foydalanilsa maqsadga muvofiq. NATIJALAR VA MUHOKAMA: tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatdiki, erta yosh davrida kommunikativ ko‘nikmalarni maqsadli va tizimli ravishda shakllantirish bolalarning nutq rivoji hamda ijtimoiy moslashuviga ijobiy ta’sir ko‘rsatadi. Xususan: bolalarda o‘z fikrini erkin ifoda etish qobiliyati shakllandi; tengdoshlari va kattalar bilan muloqot qilish faolligi oshdi, tinglash va suhbatdoshni tushunish madaniyati rivojlandi; jamoaviy faoliyatda ishtirok etish ko‘nikmalari mustahkamlandi. Muhokama jarayonida aniqlanishicha, kommunikativ ko‘nikmalarni rivojlantirishda oilaviy muhit, tarbiyachining nutq madaniyati, ijobiy psixologik iqlim va o‘yin faoliyatining to‘g‘ri tashkil etilishi muhim omil hisoblanadi. Shu bilan birga, ayrim muammolar ham kuzatildi: bolalarning nutqiy rivojlanishidagi individual farqlar, ota-onalarning pedagogik savodxonligi yetarli emasligi, raqamli qurilmalardan ortiqcha foydalanish natijasida jonli muloqotning kamayishi. Mazkur muammolarni bartaraf etish uchun pedagog va ota-onalar hamkorligini kuchaytirish, nutqni rivojlantiruvchi o‘yin va mashg‘ulotlarni tizimli tashkil etish hamda kommunikativ muhitni boyitish zarur. XULOSA: erta yoshdagi bolalarda kommunikativ ko‘nikmalarni shakllantirish ularning shaxs sifatida kamol topishida muhim ahamiyat kasb etadi. Mazkur jarayon ilmiy asoslangan pedagogik yondashuv, o‘yin faoliyati va ijobiy ijtimoiy muhit orqali samarali amalga oshiriladi. Kommunikativ kompetensiyani erta bosqichda rivojlantirish bolalarning keyingi ta’lim jarayoniga muvaffaqiyatli moslashuvi, ijtimoiy faol va madaniyatli shaxs bo‘lib shakllanishiga zamin yaratadi.
INTRODUCTION: this article examines the pedagogical foundations of forming communicative skills in early childhood from a scientific and theoretical perspective. The study reveals the concept of communicative skills and their significance in the personal development of young children. The interrelation between speech development, communication, social adaptation, and emotional growth in early childhood is substantiated. In addition, the article highlights pedagogical conditions, methods, and techniques that contribute to the development of communication culture in preschool education, as well as the potential of play-based activities. Special attention is paid to the role of the teacher in organizing communicative activities, establishing effective interaction with children, and applying modern pedagogical approaches AIM: the main objective of this study is to identify the pedagogical foundations for developing communicative skills in early childhood, to scientifically substantiate the mechanisms of their development, and to design effective methods and tools. Additionally, the study aims to: examine the psychological and pedagogical characteristics of communication skills in preschool children; identify factors influencing the development of communicative competence; justify the effectiveness of interactive methods and game-based technologies in the educational process. MATERIALS AND METHODS: in the process of developing communicative skills in early childhood, role-playing games, didactic games, conversation methods, dramatization, fairy-tale therapy, musical and movement-based games were effectively used. These methods contribute to increasing children’s speech activity, expanding their vocabulary, and fostering a culture of social communication. The research was based on scientific literature in preschool pedagogy and child psychology, State standards and curricula for preschool education, scientific articles, methodological manuals, and advanced pedagogical practices. The following research methods were applied in studying the pedagogical foundations of communicative skill development in early childhood: theoretical analysis and generalization, pedagogical observation, interviews and question-answer techniques, analysis of play activities, comparative analysis, and experimental research methods. RESULTS AND DISCUSSION: the research findings demonstrated that the purposeful and systematic development of communicative skills in early childhood has a positive impact on children’s speech development and social adaptation. In particular: children developed the ability to express their thoughts freely; communication activity with peers and adults increased; listening skills and understanding of interlocutors improved; skills of participation in group activities were strengthened. The discussion revealed that family environment, the educator’s speech culture, a positive psychological climate, and the proper organization of play activities are significant factors in the development of communicative skills. At the same time, several challenges were identified: individual differences in children’s speech development, insufficient pedagogical literacy of parents, and a decrease in live communication due to excessive use of digital devices. To address these issues, it is necessary to strengthen cooperation between educators and parents, systematically organize speech-development games and activities, and enrich the communicative environment. CONCLUSION: the formation of communicative skills in early childhood plays a crucial role in children’s personal development. This process is effectively implemented through scientifically grounded pedagogical approaches, play activities, and a positive social environment. The early development of communicative competence provides a foundation for successful adaptation to subsequent stages of education and contributes to the formation of a socially active and culturally developed individual.