мақолада қозоқ ва ўзбек оилаларидаги маънавий тарбия моделлари қиёсий таҳлил қилинади. Глобаллашув шароитида анъанавий институтлар («маҳалла» ва «ру/жуз»)нинг ёшларнинг замонавий шахсий мазмун-моҳиятларига трансформацияланиш механизмлари тадқиқ этилади. Муаллифлар этник анъаналар мослашувчан филтрлар ва касбий компетенцияларнинг (жумладан, амалий санъатнинг муҳандислик тафаккури билан боғлиқлиги) прекурсорлари эканлигини исботлайдилар. Марказий Осиёнинг ягона таълим макони доирасида «виждонли инсон»ни шакллантиришда этнопедагогиканинг роли асослаб берилган.
the article provides a comparative analysis of moral upbringing models in Kazakh and Uzbek families. It explores the transformation of traditional institutions («mahalla» and «juz/ru») into modern personal meanings for youth under globalization. The authors demonstrate that ethnic traditions serve as adaptive filters and precursors to professional soft skills, specifically linking folk arts to engineering thinking. The study substantiates the role of ethno-pedagogy in forming a «person of conscience» within the unified educational space of Central Asia.
ResearcherUz