KIRISH: ushbu maqolada Amir Temur koʻragon davrida xrintian dini vakillariga munosabat, katolik cherkovi faoliyati, Chingizxon tomonidan tashkil qilingan ulkan moʻgʻullar saltanati vayronalarida tashkil qilingan Temuriylar imperiyasi davrida Amir Temurning dinlararo bagʻrikenglik siyosatini olib borganligi, xristian, buddaviylik, katolik cherkovi vakillariga bir xil munosabatda boʻlganligiga oid malumotlar xususidagi fikrlar ilmiy jihatdan dalillangan. Moʻgʻullar istilosiga qadar mintaqadagi xristian jamoalari faoliyati va xristian dini vakillariga munosabati Amir Temurning diniy bagʻrikenglik tamoyillariga asoslanganligidan dalolat beradi. Maqsad: Amir Temurning xristian dini vakillariga munosabatini tahlil qilish va uning diniy bag‘rikenglik siyosatini ilmiy asoslash. Materiallar va metodlar: tarixiy manbalar, cherkov hujjatlari va ilmiy adabiyotlar o‘rganildi. Tarixiy taqqoslash va konseptual tahlil metodlari qo‘llanildi. Natijalar va muhokama: tadqiqot natijalari Amir Temurning xristian va buddist jamoalar bilan teng munosabatda bo‘lganini ko‘rsatdi. Katolik cherkovi faoliyatiga imkoniyat yaratildi, dinlararo muloqot mustahkamlandi. Xulosa: Amir Temur merosi diniy bag‘rikenglik siyosati Temuriylar davlati barqarorligi va madaniy xilma-xilligini ta’minlaganini ko‘rsatadi.
INTRODUCTION: this article scientifically substantiates the information about Amir Temur's attitude towards representatives of the Christian religion during the reign of Qoragan, the activities of the Catholic Church, the fact that Amir Temur pursued a policy of interreligious tolerance during the reign of the Temurid Empire, which was founded on the ruins of the vast Mongol Empire founded by Genghis Khan, and his equal attitude towards representatives of Christianity, Buddhism, and the Catholic Church. The activities of Christian communities in the region before the Mongol invasion and their attitude towards representatives of the Christian religion indicate that Amir Temur was based on the principles of religious tolerance. Purpose: to analyze Amir Temur’s attitude towards representatives of the Christian religion and to substantiate his policy of religious tolerance as a foundation of the Temurid state. Materials and Methods: historical chronicles, church records, and scholarly works were examined. Comparative historical analysis and conceptual interpretation were applied. Results and Discussion: findings show that Amir Temur maintained equal relations with Christian and Buddhist communities, supporting the Catholic Church’s activities while ensuring coexistence. His policies strengthened interfaith dialogue and reduced social tensions. Conclusion: Amir Temur’s legacy demonstrates that religious tolerance was a cornerstone of his governance, ensuring stability and cultural diversity in the Temurid Empire.